Bloggie...XI...Platte comedy niet zo plat

 

Zoals beloofd zou ik je vertellen wat sitcoms met je doen. En dan met name de Amerikaanse variant. 
Het is geen hogere wiskunde om te zien dat in 23 minuten het volgende zich bij herhaling afspeelt:
- de start zo algemeen als het kan; alles is zoals het altijd was
- een issue, niet te diepgaand, oplosbaar in enkele snedige zinnen het liefst
- een commitment; iemand moet er wel last van hebben, maar net niet genoeg voor een straightjacket
- een aantal oppervlakkige twists in het plot
- een oplossing wordt geintroduceerd
- nog een aantal mitsen en maren om het niet te makkelijk te doen overkomen
- de oplossing
- een snedige moraliserende eindgedachte
En dan dit alles aangevuld met een plug voorafgaand aan de show en enkele reclames passend bij de doelgroep.

Je kent het allemaal, want het geldt feitelijk niet alleen voor sitcoms, maar ook voor praktisch iedere serie. Kort én langlopend.
Wat je misschien niet wist is dat praktisch iedere belangengroep, partij, politicus, veiligheidsdienst en onderdeel van het leger schrijvers in dienst hebben. Formeel om uiteraard speeches te schrijven, bulletins, leaflets, flyers, posters, brieven en al het andere wat er ook nog op internet gehupt moet worden richting het nieuws. Je kent Fox? Do I need to say anymore? Amerikanen kunnen letterlijk niet meer zonder scripting. Wat ze als prettig ervaren is blijkbaar dat ze niet zelf hoeven nadenken over wat ze zeggen en hoe, maar dat er al een illuster type dat heeft bedacht en dat je in alle rust en tevredenheid dat kan blijven herhalen. Mocht dat foutlopen dan gooi de naam van dat illuster iemand in de mix en jij bent vrijgepleit.

In de praktijk betekent dit dat als de National Rifle Ass. dingen roept dat concealed dragen van wapens eigenlijk erger is dan er met een in de hand staan, dat dan een groot gedeelte van wapen-minnend aanstormend derdewereldStaten van Amerika automatisch denkt dat uberhaupt bezit daarmee al gelegaliseerd is. Wat by the way nog echt niet zo is, er bestaan echt regels voor. Krankjorem weinig, maar toch. Nu is dat bij de NRA nog allemaal zo duidelijk dat iedereen met een IQ van boven een gemiddelde gourmet-schotel  dat snapt, maar alsnog in zijn eigen belang uitlegt.

De intrede van politieke scripting in de sitcom werd gedaan ten tijde van Reagan. Iedereen daarvoor was nog zo bezig met de koude oorlog dat iedere overheidsmaatregel in die richting makkelijk werd overgenomen door het Huis. Mede door de staat van verval van de Sovjets ten tijde van Reagan was het voor hem als groots verbinder, groots ontwapenende persoonlijkheid en ongekende humor niet moeilijk de koude oorlog te beëindigen. Het was met zijn Reaganomics ook geen kunst alle amerikanen achter zich te krijgen door belastingverlagingen te bieden in alle soorten en maten. 

Hij had het wat lastiger om in die tijd alsnog een defensiebudget te verdubbelen, SDI te willen ontwikkelen, satellietstaten op te zetten en een enorme groei in staatsschuld te verdedigen. Inhoudelijk niet sterk liet hij zich adviseren en voorschrijven, maar zocht een weg om het grote publiek aan te spreken zonder zelf in technicalities te hoeven argumenteren. Met zijn Hollywood-ervaring was het niet moeilijk persoonlijk garant te gaan staan voor producties wat oorlogsmaterieel en wapentuig centraal stelde in de film (Check de lijst; topgun, commando, rocky, airwolf, etc etc etc.) Dat was deel 1, maar deel 2 was feitelijk nog makkelijker. Hij bood producers van series aan om specials te doen over politiek met politieke figuren als gasten in een serie. Zijn eigen schrijvers (tientallen!) kwamen als aanvulling op het oorspronkelijke team meeschrijven en het benodigde politiek effect laat zich raden.

Inmiddels een paar jaar later zijn we zo gewend dat er politieke boodschappen in sitcoms zitten dat we er gewoon overheen kijken. Maar zoals bij iedere reclame geldt dat de boodschap wel is overgekomen, het is je verteld en het is in je brein opgeslagen of je het leuk vind of niet. Sitcoms zijn daarna uiteraard gebruikt voor iedere politicus die wat wilde bereiken, iedere popgroep die daar wilde doorbreken, iedere nieuw product kwam er in voor. 

Most recent effect ervan is nog steeds op Fox te zien. Het is een hele kleine animatieserie zonder naam die de lengte van twee commercials heeft en daar ook tussen wordt uitgezonden. Het gaat over een doorsnee amerikaans gezin, wiens zoon is omgekomen in Irak. Steevast gevolgd door een reclame van een levensverzekering. De boodschap is glashelder; het is niet erg. Hij is gevallen voor het recht van Amerika en daarom vindt iedere burger het een noodzakelijk gevallene. Iedereen moet dat willen en voor zijn vaderland over hebben. De bedoeling is uiteraard om de angel eruit te halen. Onderliggend wordt er gezegd; er is over nagedacht, weest gerust, het is niet erg, niets om je over op te winden. Gewoon je werk blijven doen want Amerika heeft dat nu juist nodig...dat jij niet zeurt, niet denkt, werkt en ja zegt. 

Voor degene die Comedy Central kijken....let eens op Scrubs. Vorig seizoen is het veelvuldig gebruikt voor scripting. Eén van de voorbeelden was een oude dame die niet meer gered kon worden, tenzij er een duur medicijn zou worden gebruikt. Dat medicijn wordt niet vergoed en zou het ziekenhuis zelf moeten betalen. Dat wordt met de nodige grappigheid gebracht uiteraard, maar de kern is dat doordat het 'ziekenhuis'-beleid is om goeie zorg te bieden aan iedereen er nu geen specifieke zorg aan een 'individu' kan worden gegeven met als effect dat 'mevrouw' dood zal gaan. 

Ok, lees nu de laatste zin nog eens en lees tussen de aanhalingstekens respectievelijk de volgende woorden: algemene gezondheidsverzekering,  jij, jij. Dat ik daar blind 'jij' zet heeft te maken met de keiharde psychologische wet dat in principe alles eerst aan jezelf gerelateerd wordt. Het effect mag duidelijk zijn.

Uit welk kamp kwamen nu die schrijvers? Mmmm.....let's see...Je hoeft echt niet paranoïde te zijn hiervoor. Het lastige alleen is dat als je eenmaal zo naar tv gaat kijken, je niet meer plat kunt consumeren. Weest u bewust van uw kijkgedrag! Sitcoms zouden in sommige gevallen alleen voor onder de 12 moeten zijn, omdat de kleineren de boodschap nog niet oppakken. Gezegend zijn de onbedorvenen van geest..... 

Like me...

 

 

 

To leave a comment, please sign in with
or or

Comments